Hic cok yorgun dustunuz mu ?
Ben az once dustum.

Ani basinc degisikliklerindeki gibi oldu. Hersey bir
anda sustu. Bir anda butun algilarim kapandi.
Nefesim uyku duzenine girdi, gozlerim su
yuzeyinin hemen 1 metre altinda, bogulmak uzere,
sabitlendi.

Baktigim yeri gormuyorum, sadece seyrediyorum.

Su an karton adam gibiyim.
Yuzum , kollarim, ayaklarim, parmaklarim,
vucudumdaki butun kaslar bir anda dondu.
Durdular , vazgectiler.

Ama oldugumu sanmiyorum.
Olsem bilirdim . Cocuklugumdan beri oldugum an
herseyin farkinda olacagima o kadar eminim ki.
Yok olmayi daha kendime yakistiramiyorum.
Egom buna musade etmiyor.

Beynimin sol tarafi sizliyor..

Tam 1000 gun uyumak istiyorum. Vucudumun
yarisi suyun icinde, yarisi gunese donuk, beynimin
icinde en ufak bir dusunce kalmayana kadar
durmak istiyorum. Saclarim ruzgardan kurumus,
dudaklarim mosmor, tuz kokuyorum.

Tek bir ses yok etrafimda . Milyonlarca sessiz,
kucuk dalga.

Goz kapaklarim isinmis, kirpiklerimin hareket
ettiklerini gorebiliyorum.

Beynimin sizlamasi gecene kadar suyun icinde
kalmak istiyorum.

Nasil goremedim ben bunu?

Kontrolumu nasil kaybettim?

Kendimden o kadar emindim ki. Yolda yururken
bayilmis gibiyim. Yerin 2000 metre altinda dev bir
fosilim.

Su an cok agirlastim. Vucudumda tek bir bosluk
kalmayana kadar her seyi uzerime yapistirip
buraya geldim Kendimi surekli buyuyen,
buyudukce artik dengede tutamadigim bir balona
tiktim ve o az once patladi

Ayik duramayacak kadar uyanigim.
Artik geri de donemem.

Belli ki bu sefer akisina birakamicam.
Belli ki farkina varmadan cok fazla uzaklastim.
Belki de artik yardim istemenin zamani gelmistir.